Bu kaydın yasal hükümlere uygun olmadığını düşünüyorsanız lütfen sayfa sonundaki Hata Bildir bağlantısını takip ederek bildirimde bulununuz. Kayıtlar ilgili üniversite yöneticileri tarafından eklenmektedir. Nadiren de olsa kayıtlarla ilgili hatalar oluşabilmektedir. MİTOS internet üzerindeki herhangi bir ödev sitesi değildir!

Yapısalcı yöntem ve uygulama alanları

Oluşturulma Tarihi: 2004

Niteleme Bilgileri

Tür: Makale

Yayınlanma Durumu: Yayınlanmış

Dosya Biçimi: HTML

Dil: Türkçe

Yazar(lar): TÜFEKÇİ, M. Elif (Yazar),

Emeği Geçen(ler):

DOI: 10.1501/0000011

URL: NULL

Diğer Niteleme Bilgileri: http://acikarsiv.ankara.edu.tr/browse/45/254.htm


Yayın Adı: Tiyatro Araştırmaları Dergisi Yayın Tarihi: 2004 Sayı: 17 Yayınlandığı Sayfalar: 50-67 Yayın Niteleme Bilgileri: 1300-1523


Dosya:
file show file
Görüntüle
download file
Kaydet

Anahtar Kelimeler yapısalcılık, yapısalcı yöntem
Özet Yirminci yüzyılın ortalarında etkinlik kazanan yapısalcılık, 'gerçeği birbirine bağımlı bir bütün-parça ilişkisi içinde anlama ilkesinden yola çıkan bir öğrenme ve değerlendirme' yaklaşımıdır. Ferdinand de Saussure'ün Genel Dilbilim Dersleri'nde dile getirdiği düşünceler, yalnızca çağdaş dilbilim kuramını değil, göstergebilim ve yapısalcılık akımlarını da derinden etkiler. Başta dilbilimde filizlenip daha sonra tüm insan bilimlerini etkisi altına alan yapısalcılığın kaynağında Saussure kuramı yer alır. Saussure'ün yapısal dilbilim alanına katkıları yapısalcı kurama ve yapısalcı uygulamaya da ışık tutar, çağdaş dilbilim alanında getirdiği kavramlar 'yapısal' çalışmaların yöntemsel çıkış noktalarını oluşturur. Makalede, yapısalcı akıma kaynak olan dilbilimin yukarıda sözü edilen evreleri, kavramları ve uygulama yöntemleri incelenecek, yapısalcılığı etkileyen Saussure sonrası dilbilim okulları ve Rus Biçimselliği ele alındıktan sonra yapısalcılığın uygulama alanları üzerinde durulacaktır.
İçindekiler
Açıklamalar Yirminci yüzyılın ortalarında etkinlik kazanan yapısalcılık, 'gerçeği birbirine bağımlı bir bütün-parça ilişkisi içinde anlama ilkesinden yola çıkan bir öğrenme ve değerlendirme' yaklaşımıdır. Ferdinand de Saussure'ün Genel Dilbilim Dersleri'nde dile getirdiği düşünceler, yalnızca çağdaş dilbilim kuramını değil, göstergebilim ve yapısalcılık akımlarını da derinden etkiler. Başta dilbilimde filizlenip daha sonra tüm insan bilimlerini etkisi altına alan yapısalcılığın kaynağında Saussure kuramı yer alır. Saussure'ün yapısal dilbilim alanına katkıları yapısalcı kurama ve yapısalcı uygulamaya da ışık tutar, çağdaş dilbilim alanında getirdiği kavramlar 'yapısal' çalışmaların yöntemsel çıkış noktalarını oluşturur. Makalede, yapısalcı akıma kaynak olan dilbilimin yukarıda sözü edilen evreleri, kavramları ve uygulama yöntemleri incelenecek, yapısalcılığı etkileyen Saussure sonrası dilbilim okulları ve Rus Biçimselliği ele alındıktan sonra yapısalcılığın uygulama alanları üzerinde durulacaktır. (Structuralism that began to be active in the middle of 20th century is the approach that “stems from the principle of understanding the real in the relationship of the part and the whole”. The ideas that are expressed in Ferdinand de Saussure’s Course in General Linguistics do not only have deep impact in contemporary linguistics theory but also in semiotics and structuralism. The structuralism thought that first appeared in linguistics but then has begun to affect all human sciences takes its stems from Saussure’s theory. The contributions that are done by Saussure in the field of structural linguistics also enlightens the theory and applications of structuralism and the concepts that brought by him to the field of modern linguistics theory constitutes the basic methodological points of “structural” studies. In this article, the above said phases of linguistics that forms the source of structuralism thought will be examined and after the linguistic schools that affected structuralism and Russian Formalism will be handled, the application fields of structuralism will be stressed. )
Haklar
Notlar

Kaynakça[1] Jean Piaget. Yapısalcılık. (Ankara: Doruk Yayınları, 1999), s. 129.[2] J.Piaget. a.g.e. s. 124.[3] Tahsin Yücel. Yapısalcılık. (İstanbul:Ada Yayınları), s. 10-11.[4] Ayşegül Yüksel. Yapısalcılık ve Bir Uygulama. (Ankara: Gündoğan Yayınları, 1995), s. 30.[5] Zeynel Kıran. Dilbilim Akımları. (Ankara: Onur Yayınları, 1996), s. 23.[6] Mehmet Rifat. Dilbilim ve Göstergebilim Çağdaş Kuramları. (İstanbul: Düzlem Yayınları, 1990), s.8.[7] Ferdinand de Saussure. Genel Dilbilim Dersleri. Çev.: Berke Vardar. (İstanbul: Multilingual Yayınları, 1998) s. 166.[8] Robert Scholes. Structuralism in Literature. (London: Yale University Press, 1974), s. 62.[9] Berna Moran. Edebiyat Kuramları ve Eleştiri. (İstanbul: İletişim Yayınları, 2000), s. 179.[10] B. Moran. a.g.e. s. 183.[11] Ayşegül Yüksel, Yapısalcılık ve Bir Uygulama. (Ankara: Gündoğan Yayınları, 1995), s. 41.[12] Ayşegül Yüksel, Yapısalcılık ve Bir Uygulama. (Ankara: Gündoğan Yayınları, 1995), s. 41.[13] Structualism: An introduction. Edited by: David Robey. (London: Oxford University Press, 1973), s.50.[14] Tahsin Yücel, Yapısalcılık . (İstanbul: Ada Yayınları), s. 63.[15] Claude Lévi-Strauss, Yaban Düşünce. (İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2002), s. 35-36.[16] Susana Onega, José Angel Garcia Landa, Anlatıbilime Giriş. Çev.:Yurdanur Salman, Deniz Hakyemez. (İstanbul: Adam Yayınları, 2002),s.12- 13.[17] Ayşegül, Yüksel, Yapısalcılık ve Bir Uygulama. (Ankara: Gündoğan Yayınları, 1995), s. 52.[18] A. Yüksel. a.g.e. s.53.[19] Robert Scholes. Structuralism in Literature. (London: Yale University Press, 1974), s. 63.[20] Vladimir Propp. Masalın Biçimbilimi. Çev.: Mehmet Rifat, Sema Rifat. (İstanbul: Om Yayınları, 2001), s. 10.[21] Propp, Olağanüstü Masalların Tarihsel Kökenleri adlı çalışmasındaeşsüremli bir çözümleme yerine artsüremli bir inceleme yapar. Buçalışmasında masalların tarihsel oluşumlarını, kökenleriniaraştırırken, masalları, kendi iç yapılarıyla değil toplumsal birçevrede oluşumlarıyla değerlendirir.[22] V. Propp. a.g.e. s. 34.[23] V. Propp. a.g.e. s. 38.[24] Robert Scholes. Structuralism in Literature. (London: Yale University Press, 1974), s. 63 - 64.[25] Tahsin Yücel, Yapısalcılık . (İstanbul: Ada Yayınları), s. 79.[26] Ayşegül, Yüksel, Yapısalcılık ve Bir Uygulama. (Ankara: Gündoğan Yayınları, 1995), s. 55.[27] Tzvetan Todorov, “Anlatı türünde Yapısal Analiz,” Çev.: Bülent Aksoy. Birikim, 2, 4 (Haziran-Temmuz 1977), s. 90.[28] Berna Moran. Edebiyat Kuramları ve Eleştiri. (İstanbul: İletişim Yayınları, 2000), s. 194.[29] Martin, Esslin. Dram Sanatının Alanı. (İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 1996), s. 96.[30] Esen Çamurdan. Çağdaş Tiyatro ve Dramaturgi. (İstanbul: MitosBoyut Yayınları, 1996), s. 45 – 46.[31] Martin, Esslin. Dram Sanatının Alanı. (İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 1996), s.33, 44.[32] “Patrice, Pavis, Problémes de Semiologie Théatrale. (Quebec:Presses de I’Universite de Quebec, 1976), s. 137. Esen, Çamurdan.Çağdaş Tiyatro ve Dramaturgi. (istanbul: Mitosboyut Yayınları, 1996), s38’deki alıntı.[33] “Patrice Pavis. Dictionnaire du Theatre (Messidor / EditionsSoriales, 1987)” “Esen Çamurdan. Çağdaş Tiyatro ve Dramaturgi.(İstanbul: Mitosboyut Yayınları, 1996), s 39’daki alıntı.


Atıf Yapanlar

Gözat Sayfasına Dön

 

Sosyal Medya ve Araçlar

İstatistikler

  • Kayıt
    • Bu ay: 0
    • Toplam: 25551
  • Online
    • Ziyaretçi: 113
    • Üye: 0
    • Toplam: 113

Detaylı İstatistikler